صنما به چشم شوخت ! که به چشم اشارتی کن                                نفسی خراب خود را به نـظـر عــمارتـی کن !

    تو چو يوسفی رسيده، همه مصر کف بريده                                         بنما جمال و بستان دل و جان، تجارتی کن !

    دل و جان شهيد عشقت به درون گور قالب                                          سوی گور اين شهيدان بگذر٬ زيارتی کن...

    و اگر قدم فشـردی به جفا و نـذر کـردی                                               بشکن تو نذر خود را چه شود ؟! کفارتی کن

    تو مگو که زين نثارم ز شما چه سود دارم ؟                                           تو  ز سود بی نيازی، بده و خسارتی کن !

    رخ همچو زعفران را چو گل و چو لاله گردان                                          سه چهار قطره خون را دل با بشارتی کن

    چو به پيش کوه حلمت گنهان چو کاه آمد                                             به گناه چون که ما نظر حقـارتـــی کن

    تو که شاه شمس دينی ! تبريز نازنين را                                               به ظهــور نير خود وطــن بصــارتی کن !

 

  
نویسنده : حمید رضا نمازی ; ساعت ۸:۱٦ ‎ق.ظ روز جمعه ۱٧ تیر ۱۳۸٤
تگ ها :