باز در آمد به بزم مجلسيان! دوست دوست!!

 گر چه غلط ميدهد، نيست غلط ٬اوست اوست! 

گاه خوش خوش شود ٬گاه چو آتش شود

تعبيه های عجب يار مرا خوست خوست

نقش وفا وی کند٬ پشت به ما کی کند ؟

پشت ندارد چو شمع او همگی روست روست!

از هـوس عشــق او باغ پـر از بلـبـل است

وز گل رخسـار او مغز پر از بوسـت بوسـت

هر که بجد تمام در هوس ماست ماست 

هر که چو آب روان در طلب جوست جوست

مفخر تبريزيان شمس حق آگه بود

 کز غم عشق اين تنم بر مثل موست موست!

  
نویسنده : حمید رضا نمازی ; ساعت ۱٢:٠۱ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٧ بهمن ۱۳۸۳
تگ ها :