بگير دامن لطفش که ناگهان بگريزد

ولی مکش تو که چون تير از کمان بگريزد

به آسمانش بجويی چو مه در آب بتابد

در آب چون که در آيی به آسمان بگريزد

نه پيک تيزرو اندر وجود مرغ گمانست

يقين بدان که يقين وار از گمان بگريزد

از اين و آن بگريزم ز ترس نی ز ملولی

که آن نگار لطيفم از اين وآن بگريزد...!

 

  
نویسنده : حمید رضا نمازی ; ساعت ٧:۱۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٧ تیر ۱۳۸۳
تگ ها :