up... by Francisco Costaچو بادبادک رنگین هوا نمی کنی ام؟

                                               رها به پر زدن رنگ ها نمی کنی ام؟

به رنگ سبز که از آب هاست در مویت

                                               به نرمی خزه بویت رها نمی کنی ام؟

شبیه چشمه که از لای سبزه می روید

                                               به جشن آبزیانت صدا نمی کنی ام؟

چو آن غزال که نقش دلست جا پایش

                                             مرا که دل شده ام نقش پا نمی کنی ام؟

چو باله ی بدن ماهی رها در آب

                                             به هر تکان تنت جا به جا نمی کنی ام؟

در آن دو سنگ که وقت خرام می سایی

                                             بدن بلور بگو آسیا نمی کنی ام؟

منم چو شاپرک خفته در شفیره ی خود

                                            به باغ سبز تنت پرگشا نمی کنی ام؟

 

 

  
نویسنده : حمید رضا نمازی ; ساعت ۱۱:٤٩ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳۸٩
تگ ها :