عصیان اثرGoldmund Lukicکجا سیاهه ی عصیان خویش را بکشم؟

                                                   چو زاغ، چهره ی شیطان خویش را بکشم؟

کجای دشت سترون برهنه تر از باد

                                                   غبار پیکر ویران خویش را بکشم؟

کجای آینه های سیاهِ در این شهر

                                                  تجلی دل حیران خویش را بکشم؟

کجای خشکی صحرا چو ابر بی حاصل

                                                  خیال بارش باران خویش را بکشم؟

کجای چرخه ی پوچی در این عبور عبث

                                                  سیاهِ نقطه ی پایان خویش را بکشم؟

بگیرم اینکه بهشتی از آن من باشد...

                                                  کجا جهنم در جان خویش را بکشم؟

 

 

  
نویسنده : حمید رضا نمازی ; ساعت ٩:٢٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ فروردین ۱۳۸٩
تگ ها :