آتش خشم چنان در دل و جان دارم من

که همه کفر از آن ورد زبان دارم من

زان جهنم که به پا اخگر جانم کردست

آتش از هر طرفی شعله کشان دارم من

کفر، آبی ست بر این آتش سوزان در دل

به جهنم که جهنم پس از آن دارم من

گرچه خاکستر سردی به دلم بنشسته ست

صد جهنم پسِ آن پرده نهان دارم من

باد هم آتش این دوزخم افزون کردست

شرری سر به هوا باز از آن دارم من

حاصل عاشقی ام را به جهان می بینی؟

روزگاری ست که چون دوزخیان دارم من....!

تابستان هشتاد و هفت...

  
نویسنده : حمید رضا نمازی ; ساعت ۱:٥٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٠ امرداد ۱۳۸٧
تگ ها :